ก้าวสู่เครื่องบินสัญชาติเกาหลีอีกครั้งหนึ่ง แต่เที่ยวบินครั้งนี้คงจะนานกว่าครั้งที่แล้วอยู่พอควร เพราะจุดหมายอยู่ห่างไกลคนละซีกโลก
ดีหน่อยที่มี PTV เอาไว้แก้เบื่อระหว่างทาง แต่ก็ช่วยอะไรไม่มากนัก นิตยสารบนเครื่องที่เหน็บไว้ก็อ่านจนหมด ก็ยังไม่ถึง LA อยู่ดี
สรุปว่าสิ่งที่ทำแล้วแก้เบื่อได้ดีที่สุดก็คือ…นอนหลับซะ – -”
จะหลับรวดเดียวจนจบไฟลท์เลยก็ยังไงอยู่ อาจจะพลาดของดีๆไปหลายอย่าง เพราะแอร์สาวน่ารักๆจะคอยนำมาป้อนให้เสมอ
เริ่มตั้งแต่ขนมขบเคี้ยวพร้อมเครื่องดื่ม…เห็นขวดไวน์มันสวยดี เลยพาลคิดไปเองว่าท่าทางจะแพง ก็เลยสั่งมาคนละแก้วไม่ให้ซ้ำกัน แล้วมาแบ่งกันชิม
ด้านซ้ายมันคือไวน์ขาว ส่วนด้านขวามันก็ต้องเป็นไวน์แดง (แหงแหละ) ปรากฏว่าพอหมดแก้ว มันทำให้ปวดหัวไปนิดหน่อย แบบปวดจี๊ดๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เพราะว่าไอ้บ้านี่ดันเอามากินผสมกัน แบบที่ชาวบ้านเค้าไม่ทำ – -”
จากนั้นก็พยายามจะทำตัวให้หลับ แต่มันก็ไม่หลับซักที…แย่ละ กว่าจะถึง LA อีกตั้งนาน ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะทำอะไรดี !