ตอนนี้กำลังดูเรื่อง: บ่นอะไรไปเรื่อย
Reborn นี่มันการ์ตูนเหี้ยไรวะ สนุกชิบหาย
ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้ไปรู้จักการ์ตูนเรื่องนึงชื่อว่า Reborn โดยเพื่อนของน้องเอามาเปิดครับ
ทีแรกก็กะไม่ดู แต่ไม่มีไรทำเลยไปนั่งดูด้วย
ปรากฏว่าสนุกมากเลยล่ะครับ
มันเป็นเรื่องของนักฆ่าที่ตระกูลมาเฟียส่งตรงจากอิตาลีมาญี่ปุ่น เพื่อมาฝึกฝนทายาทรุ่นที่ 10 ของตระกูลวองโกเล่ (Vongola) ให้เป็นหัวหน้ามาเฟียให้จงได้
ลองอ่านรายละเอียดคร่าวๆตรงนี้นะครับ
ครูพิเศษจอมป่วน REBORN!รีบอร์น – วิกิพีเดีย
แล้วก็ลองไปหาหนังสือการ์ตูนมาอ่าน หรือจะลองหาแบบอนิเมชั่นมาดูก็ได้นะครับ มีทั้ง VCD และก็ DVD ลองถามตามร้านแถวๆบ้านน่าจะมีนะครับ
ไม่ได้ค่าโฆษณานะ แต่การ์ตูนเค้าเจ๋ง
ความฝันอันสูงสุดในชีวิต
“ผมยอมรับว่า
ผมฝันอยากจะเป็นนักบาสเกตบอลของซักทีมในลีก NBA
ผมฝันหวานเวลาคิดไปว่าผมได้ควงกับเธอ
ผมฝันอยากเป็นนักบิน”
แต่ เดี๋ยวก่อน ทั้งหมดที่ผมพูดมามันเป็นความฝันในชีวิตของผมครับ ทุกเรื่องนั้นผมคิดว่ามันคงจะมีความสุขมากถ้าได้ทำสิ่งเหล่านั้นสำเร็จ
แต่ถ้าถามผมว่าความฝันอันสูงสุดคืออะไร ความฝันสูงสุดเหรอ?
ผมอยากเที่ยวรอบโลกครับ
ประโยคสั้นๆที่บอกความในใจทุกอย่าง ผมฝันว่าสักวันผมต้องแพ๊คกระเป๋าแล้วเดินทางไปรอบโลกกลมๆใบนี้ให้ได้ ผมอาจจะไปคนเดียว หรือในวันนั้นอาจจะมีคนรู้ใจผมไปด้วยกันก็ได้
แต่ผมยืนยันว่าจะพาทุกคนเที่ยวรอบโลกแน่นอน รอคอยอ่านบันทึกการเดินทางของผมได้ที่บล๊อกนี้ได้เลย
สักวันครับ…
จะมีมหาลัยเรียนมั้ยว๊าาาาา…~
ช่วงนี้อาจจะไม่ค่อยได้อัพบล๊อกทุกวัน
เนื่องจากอยู่ในช่วงใกล้สอบปลายภาค ต่อด้วย O-net ตามด้วย A-net (เจี๊ยกก!!!)
ที่สำคัญ ยังหาที่เรียนไม่ได้เลย (ชิบหาย) ตอนนี้ก็เลยต้องอ่านหนังสือมากกว่าเดิม
ทีเมื่อก่อนล่ะทำซ่า ขี้เกียจเรียนหนักเลยย้ายจากสายวิทย์-คณิต มาลงสายศิลป์
แล้วเป็นไงล่ะ ตอนนี้สะเออะอยากจะเรียนเทคโนโลยีการบิน ตอนสอบตรงก็ไม่สอบให้มันติด
ต้องระเห็ดมา Admission ใช้อะไรบ้างหนอ A-net อังกฤษ คณิต วิทย์ ว๊ายยยยย!!!
วิทย์ A-net ตั้ง 25% ผมจะบ้าตาย นี่ผมต้องทำคะแนนนี่ให้สูงๆซะหน่อย แล้วผมจะเตรียมตัวทันเหรอเนี่ย ยังไม่ได้อ่านพวกชีวะ เคมี อะไรซักกะตัว
คณิตศาสตร์พอถูไถนะ แต่คณิตศาสตร์เพิ่มเติมนี่สิ นี่ตูต้องกลับไปอ่านอีกเยอะเลยเหรอเนี่ย
วันนี้อาจจะเขียนอะไรๆมั่วๆไปบ้างน่ะ เขียนแบบระบายความเครียดไปหน่อยๆ
ตอนนี้คิดว่าพร้อมแล้วแหละสำหรับการอ่านหนังสือเตรียมสอบ
Final Score ภาคนี้ ผมขอเล่นเป็นพระเอกนะ
แล้วก็ผ่านไปอีกวันหนึ่ง…
ผมรู้สึกว่าชีวิตผมเริ่มปกติแล้วนะ
เจอหน้าเธอก็เริ่มไม่รู้สึกอะไรแล้ว
แต่วันนี้ก็ยังเหมือนๆเคย โทรไปบอกฝันดีเหมือนเดิม ก็ทำไมล่ะ ผมทำแล้วมีความสุขนี่นา
ที่เหลือก็เครียดเรื่องเรียนได้แล้ว ปีนี้ต้องหาที่เรียนต่อให้ได้
ตกสัมภาษณ์ของเทคโนโลยีการบิน ม.เกษตร
กะว่าจะลอง Admission ดู ถ้าไม่ได้ของม.เกษตร ก็คง
สอบเข้าสถาบันการบินพลเรือนให้ได้ เรียนเรื่องการจัดการจราจรทางอากาศ อยากทำงาน ATC น่ะครับ
อาจจะงงกันว่า ATC คืออะไร มันย่อมาจาก Air Traffic Controller เป็นผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศ
ที่เห็นทำงานอยู่หอควบคุมในสนามบินนั่นแหละ แต่กว่าจะถึงระดับนั้น ยากกกกกกกโคตรรรรรร~~~
ทำไงได้ ก็ต้องตั้งใจกันต่อไป
จริงๆฝันถึงนักบินเลยแหละ จะขับเครื่องบินชนหัวใจเธอให้พังเลย คอยดู ทำแสบนักนะแม่คุณ…!
ผมเอาเธอออกไปจากชีวิตทีละนิด…~
ผมลบรูปของเธอทั้งหมดออกจากโทรศัพท์
ผมลบรูปของเธอออกจากชื่อที่เมมเอาไว้ในโทรศัพท์
เสียงเรียกเข้าจากเพลง เพราะอะไร ถูกเอาออกให้เป็นเสียงเพลงใจเย็นเหมือนคนอื่นๆ
ผมคิดจะเปลี่ยนชื่อเธอแต่ก็ฉุกคิดว่า ปกติก็เรียกตามที่เมมไว้นี่หว่า ก็เลยไม่เปลี่ยน
ผมพยายามเอาเธอออกไปทีละนิด ทีละนิด
จริงๆตอนนี้ผมก็ลืมเธอได้แล้วแหละครับ แต่ผมเพียงแค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง
ไม่เชื่อผมเหรอ
ตอนบ่ายเธอโทรมาแล้วผมไม่ได้รับ…..ปกติเธอไม่โทรมาตอนบ่ายนี่ ผิดปกติ ต้องโทรกลับ
เอ้า เวรกรรม!!! เผลออีกจนได้
เวลาผมกับเธอคุยกันมันจะเพลินน่ะครับ เราคุยถูกคอกันมาก (อย่างน้อยก็มากกว่าไอ้คนที่เธอปิ๊งอยู่แหละ)
คุยกันนานพอควรวันนี้ แต่ก็ ไม่แปลกหรอก คนรู้จักกันนี่นา ผมลืมเธอได้แล้วแหละ
แต่คืนนี้ผมก็ยังโทรไปบอกฝันดีเธออยู่เหมือนเดิม ก็ทำไมล่ะ ไม่ได้หมายความว่าผมกำลังจีบเธอซะหน่อย…
(ตอนต่อๆไปถ้าผมว่างยาวๆผมคงจะเขียนเรื่องย้อนกลับไปในช่วงปีที่ผ่านมาของผม มันไม่ซึ้งพอจะเรียกน้ำตาใครหรอกน่ะผมว่า แต่อยากเขียนอ่ะ !)
