พอดีว่ามีแผนการเปลี่ยนกล้องเพราะอยากได้กล้องวิดีโอใหม่สักตัว แต่ติดอยู่ที่ว่า หลายต่อหลายตัวในตลาดมันถ่ายวิดีโอชัดแจ๋ว แต่พอมาถ่ายภาพนิ่งมันให้ภาพระดับ DSLR ไม่ได้ (เหมือน D3000 ที่บูมใช้อยู่)
ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่า DSLR มันพกลำบากไปนิด ไม่เหมาะกับไลฟ์สไตล์ที่ชอบความคล่องตัวมากกว่า เลยอยากได้กล้องขนาดคอมแพคมากกว่า แต่ก็…นั่นแหละ ติดตรงคุณภาพไฟล์มันสวนทางกับขนาด
จนได้มารู้จักกล้อง Mirrorless ซึ่งไม่ขออธิบายทางเทคนิคมาก เพราะกลัวจะอธิบายมั่วๆแล้วเข้าใจผิด เอาเป็นว่ามันคือกล้องที่ตัดการทำงานบางส่วนแบบ DSLR ออกไป ทำให้ตัวกล้องมีขนาดเล็กลง แต่ก็ยังมีคุณภาพไฟล์ที่ใกล้เคียงกับกล้องใหญ่ (อยากรู้เพิ่มไปเซิทกูเกิ้ลต่อเองนะจ๊ะ )
ยังไม่จบครับ คลิกอ่านต่อเลย… →
คนเราบางทีก็สนใจแต่กับเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้า โดยไม่คิดไตร่ตรองอะไรให้ถี่ถ้วน แล้วก็มานั่งนึกเสียใจทีหลัง บอกกับตัวเองว่า “กุไม่น่าทำเลย !”
บูมว่า ถ้าเรา คิด ให้มากกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไป อีกขั้นหนึ่ง แล้วเราจะเห็นมุมมองอะไรดีๆมากกว่าที่มันเกิดขึ้นตรงหน้า
สมมติว่าบังเอิญบูมเก็บลอตเตอรี่ได้ใบนึง (ก็ปกติไม่ซื้อง่ะ ><) แล้ววันรุ่งขึ้นปรากฏว่าเป็น วันหวยออก พอดี ลอตเตอรี่ใบนั้นดันถูกรางวัลที่หนึ่งอีก
ถึงตอนนั้นก็คงดีใจ เปี่ยมไปด้วยความสุข โทรบอกพ่อ แม่ แฟน เพื่อนสนิท “กุรวยแล้วโว๊ยยย !”
แล้วก็มาวางแผนว่าจะซื้ออะไรดี จะดาวน์รถ เอาเป็นปอร์เช่สักคัน พร้อมกับบ้านแถวนอกเมืองที่เชียงใหม่อีกสักหลัง ที่เหลือ ก็เอาไปโปะหนี้สหกรณ์ให้พ่อกะแม่ ซื้อของให้แฟน เลี้ยงเพื่อน บลาๆ
ผ่านไปหนึ่งปี เงินสิบล้านจากรางวัลที่หนึ่งหายไปไหนก็ไม่รู้ พร้อมกับรถและบ้านที่ยังผ่อนไม่หมด เป็นหนี้อีกเยอะแยะ มานั่งเครียดว่าจะทำยังไงต่อ – -”
มีคนเคยบอกบูมว่า เวลาที่มีเรื่องที่ดีที่สุดเข้ามาในชีวิต ให้เราคิดในแง่ลบที่สุด …
ยังไม่จบครับ คลิกอ่านต่อเลย… →
เคยลองจินตนาการกันรึปล่าว ว่าภาพของตัวเองในอีก 10 หรือ 20 ปีที่แล้ว ตอนนั้นเป็นแบบไหน ?
มีใครรึปล่าวที่เคยฝันว่าอยากเป็นมนุษย์อวกาศ หรืออาชีพอื่นๆก็ว่ากันไปในตอนเด็ก
อาจจะด้วยสาเหตุอะไรก็แล้วแต่… แล้ววันนี้ยังอยากจะเป็นแบบนั้นอยู่หรือเปล่า ?
แม้ว่าบูมเองก็ไม่ได้เคยฝันว่าอยากเป็นมนุษย์อวกาศ แต่ก็เคยเห็นหลายคนที่มีความฝันอยากเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ
เหตุผลมันเหมือนๆกัน คือเพราะว่าเมื่อเราโตขึ้น เราก็มักจะมีความจำเป็นที่ต้องทำในสิ่งอื่น จำเป็นที่จะต้องทำอะไรที่ทำให้เรามั่นคง อยู่ได้ในโลกนี้ มากกว่าความฝันลมๆแล้งๆ
หลายคนต้องทิ้ง ความฝัน ไป เพียงเพราะมันใช้ในโลกความเป็นจริงไม่ได้ คุณเองก็เหมือนกัน เพื่อนของคุณหลายคนก็เหมือนกัน แม้แต่บูมเอง ก็เหมือนกัน…
เพราะโลกของเรามันเป็นแบบนี้ มันทำให้เราต้องไหลตามมันไป หากเราคิดจะอยู่อย่างมีความสุขกับมัน
บางที มันก็ต้องเสียอะไรไปบางอย่าง เพื่อให้ได้อะไรบางอย่างมา ขึ้นกับว่าการตัดสินใจตอนนั้น ว่าเราคิดว่ามันคุ้มค่าอยู่รึปล่าว ?
คนที่ยังวิ่งตามความฝันของตัวเองตั้งแต่เด็กจนโตได้นั้นถือว่าสุดยอด แต่คนที่ต้องทิ้งมันไปบ้าง ก็ไม่ใช่คนเหลวไหล หรือเป็นพวกขี้แพ้… เพียงแค่เพราะเขามีความจำเป็นให้ทำมันไม่ได้แค่นั้นเอง
โลกมันก็งี้แหละ !
Do you still feel like me
We sit down here and we shall see
We can talk and find common ground
And we can just forget about feeling down
We can just forget about life in this town
VIDEO
Roy เพิ่งออกมาให้สัมภาษณ์ไปเมื่อวานนี้เอง ถึงเรื่องอาการบาดเจ็บเรื้อรังที่เข่า ซึ่งรุนแรงจนอาจจะต้องเลิกเล่นบาสเกตบอลอาชีพ
นับเป็นข่าวที่น่าเศร้าเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะผลงานและสไตล์การเล่นส่วนตัวของการ์ดคนนี้ ที่สร้างความประทับใจให้แฟนๆอย่างมาก โดยเฉพาะสำหรับบูม
อาการบาดเจ็บเรื้อรังที่เขาของเขา เริ่มมาตั้งแต่ช่วงเพลย์ออฟของปี 2010 ต่อเนื่องถึงฤดูกาลที่แล้วที่ได้ลงเล่นไปแค่ 23 เกมเท่านั้นจากทั้งหมด 82 เกม
สำหรับนักกีฬาหนุ่มอายุ 27 ปีแล้ว อาการบาดเจ็บนั้น ถึงแม้ว่าจะรุนแรงมาก ทำให้เล่นได้ไม่เหมือนเดิม หลายคนที่ฝีมือต้องตกลงไป แต่ก็ยังสามารถยืนระยะในกีฬาอาชีพได้
เหตุการณ์บาดเจ็บจนต้องเลิกไปนั้น มักจะเกิดกับนักกีฬาอายุ 30-35 ปีซะมากกว่า
เป็นเรื่องน่าเศร้าถ้ามันต้องมาเกิดกับ Brandon เอาใจช่วยให้เขาผ่านมันไปได้ และอยากเห็นเขากลับมาวาดลวดลายในสนามอีกครั้ง !